Тўққиз йил муқаддам зиёрат қилган Қозоғистондаги муқаддас Туркистон шаҳрига бу йил “VEZDEK HODI” МЧБ сайёҳлик агентлигининг ташаббуси билан уюштирилган саёҳат мен учун катта ҳаяжон қувончли дамларга тўла бўлди. Ўтган давр мобайнида бу юрт жуда ҳам ўзгариб, гўзал ва замонавий қиёфа касб этибди.

Улуғ қадамжо – Аҳмад Яссавий ҳазратларининг мақбараси таъмирланибди, ёнида эса “Карвонсарой” мажмуаси қад ростлабди. Бу ерда ўзимни гоҳ Венецияда, гоҳ Дубайда, баъзан эса гўё Туркияда юргандек ҳис қилдим – ҳар қадамда гўзаллик, маданият ва тарихнинг уйғунлигига нигоҳим тушди. Кичик сув ҳавзаларида ва кемаларда театрлаштирилган саҳналар, фавворалар, атрофдаги кўнгилочар тадбирлар, хушбўй ва мазали таомлар ҳамда миллий мусиқа садолари қалбни ҳузурга тўлдирди.

Мақбара атрофида кўплаб хорижлик зиёратчиларни ҳам учратдик – бу ҳолат Туркистоннинг жаҳон миқёсидаги аҳамиятини яна бир бор тасдиқлади.

Бу сафарда мен Туркистоннинг янги қирраларини кашф этдим. Бу халқнинг меҳмондўстлиги, юртининг ободлиги ва тарихига бўлган эҳтироми менда юксак таассурот қолдирди.

Мен тарихга қизиқаман. Шу боис Ўзбекистон ва Қозоғистон халқларини азалдан боғлаб турган қон-қариндошлик, қуда-андачилик ва ўзаро ҳурмат ришталари ҳақида ўйлар эканман, бу яқинлик юракни илиқ ҳиссиётлар билан тўлдирди.

Туркистондаги янги тарихий музей ҳақиқатан ҳам замонавийлик ва билим маркази эканлигига амин бўлдим. Унда ҳар бир экспонат ҳақида электрон тарзда маълумот берилади – халқнинг ўтмиши, турмуш тарзи, кийим-кечаклари, чорвачиликда туя ва йилқиликларнинг аҳамияти, мозий қаҳрамонларининг портретлари тарихни жонлантиради.

Аҳмад Яссавий ҳазратлари мақбарасида бўлганимизда қалбимни тинчлик ва шукроналик туйғуси қамраб олди. Бизга ҳамроҳ бўлган сайёҳбон мақбаранинг Амир Темур томонидан барпо этилгани ва ҳар бир меъморий унсурнинг маъноси ҳақида қизиқарли маълумотлар берди. Қуръон тиловати жараёнида қалбим янада хотиржам бўлди.

Мақбара атрофи гўзал гулзорлар, соя-салқин шийпонлар, шинамгина ўриндиқлар билан безатилган. Атрофдаги хиёбонлардаги алвон атиргуллар ифори бутун ҳавони тўлдириб, зиёратчи қалбига ҳузур бағишлайди.

Туркистондаги меҳмонхона тоза, қулай ва замонавий. Миллий услубда безатилган ошхоналар юртнинг самимийлиги ва маданиятини акс эттиради.

Айниқса, “Altyn Samurak”да 3D шаклда бутун Қозоғистон бўйлаб виртуал саёҳат қилдик ва шу орқали ҚР пойтахти Астана шаҳрининг гўзал қиёфасини ҳам кўриш бахтига муяссар бўлдик.

Кеч бўлганда майдонда минглаб тунги чироқлар нур таратди, “Нилуфар” фаввораси миллий куйлар садосида сув ранглари билан уйғунлашиб, жонланиб кетди. Бу манзара ҳақиқий мўъжиза эди.

Кичик электр машиналарда “Карвонсарой” ва атрофдаги биноларни айланар эканман, ҳар бир бинонинг гўзаллиги ва ҳар бир лойиҳанинг меъморий юксаклигидан завқ олдим.

Туркистон мен учун нафақат муқаддас қадамжо, балки тарих, маданият ва замонавий тараққиёт уйғунлашган бетакрор макон-маскан бўлиб қолди. Бу юртга бўлган меҳрим, эҳтиромим ва қизиқишим янада ортиб, қалбимда доимий хотира сифатида сақланади.